شبــم به صبح نمی رسد

 

تمام خطوط فنجانم

 

نبودنت را فریاد می زند...!

 

چقدر فال تو مبهم است

 

و تفسیر تو چقدر گنگ است

 

دیگر به قرعه کدام فال ...؟

 

کدام فنجان قهوه ...

 

کدام استخاره ... 

 

کدام ستاره ی شمالی....

 

                          تــــــو را بــجویــم ...؟!

 

که طــاقــــتــم

 

لبریز فنجان صبرم، شده است ...!

 

که وسوسه می شوم

 

ایـــــن بــــار

 

تمام تپش های قلبم را

 

در خطوط  درهم  دستانت

 

                           به یکباره فــرو پاشم...!

 

که ایــــن بــــار

            

                   نــبودنــم ...

 

                                  گواه بـــودنـــم باشد ...!