بوسه های تو
          گنجشکان پرگوی باغ اند
           و تن تو رازی است جاودانه که در خلوتی عظیم که با من در میان می گذارد
          تن تو آهنگی است
   و تن من کلمه ای که در آن می نشیند
         تا نغمه ای در وجود آید
   سرودی که تداوم را می تپد
          در نگاهت همه ی  مهربانی هاهست  قاصدی که زندگی را خبر می دهد
                   و در سکوتت همه ی صداها
          فریادی که بودن را تجربه می کند

 

   تقدیم به کسی که حضورش در تارو پود وجودم رخنه کرده