مانده تا بــــــــــــــــــــرف زمین آب شود♥ مانده تا بسته شود این همه نیلوفــــــــــــــــــــر وارونه چتر♥ ناتمام است درخت♥ زیر بـــــــــــــــــــــــــرف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد و فروغ تر چشم حشرات و طلوع سر غوک از افق درک حیات♥ مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سمبوسه و عید♥ در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد و نه آواز پری می‌رسد از روزن منظومه بـــــــــــــــــــــــــــــــرف تشنه زمزمه‌ام♥ مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد♥ پس چه بــــــــــــــــــــــاید بکنم من که در لخت‌ترین موسم بی‌چهچه سال تشنه زمزمه‌ام؟ بهتر آن است که برخیزیم رنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــگ را بردارم روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم♥ ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥ عــــــــــــــــــــشق یعنی آن نخستین حرفها                            عــــــــــــــــــشق یعنی در میان برفها