بهارمن

شعله زد شرار من
                 آخر ای بهار من
                                شد بهار کجایی کجایی

دادی ای امید من
                 وعده گل وچمن
                                پس چرا نیایی نیایی

آتشی ندارم به جان
                 حال دل ندانی وترسم
                                که از من نجویی نشان

 

شد زکف قرار من
                 بی تو ای بهار من
                               زندگی نخواهم نخواهم

عشق من گناه من
                اشک من گواه من
                               غیر از این چه باشد گناهم

ای گل مراد من
               غافلی زیاد من
                                من غمین تویی شادوخندان

آتشی ندارم به جان
                حال دل ندانی وترسم
                                که از من نجویی نشان

/ 0 نظر / 4 بازدید